top of page

KENDİM İÇİN

Beni leylekler getirse daha güzel olurdu belki de. Bir taş misali kayaların arasında büyüttüm ben kendimi. Hiç mi savaşmadım hırçın seslerle, kirli vicdanlarla, dans eden yüzler ve utanmayan hislerle. Savaştım. Yaralarım bugün, yaralarım şimdiki ben. İyileştiler mi hayır, daha dün gibi parlıyor tenimde. Oturdum, düşündüm ve pes etmedim yazmışım bazı satırlarımda pes etmişim, günde üç öğün. Ben günde üç yürek darmaduman pes etmişim. Ben hep kendime kızdım. Sizin keskin oklarınız yüzünden. Güçsüz değilim, hassasım. Güçsüz değilim insanım. Her gün sizler gibi tiyatro sahnesine çıkar gibi pelerin değiştirmiyorum. Şunu anladım. Bana güçsüz diyen herkes asıl yere sinen bir leke gibi. Ben ben ulaşamayana yol, savaşamayana silah, düşene güç oldum. Siz ise karşımda cesaretimden korkan acemi bir ordu. Hiçbiri kendim için değildi ve biliyorum ki başkalarını iyileştiren ruhum beni de iyileştirecekti. Benim besinim mutluluk, benim suyum başarmak, en iyi yerde olmaktan ziyade olduğum yerde en iyisi olmak. Artık en yok çizgilerimde.


Hayatta çizgilerim var ve aşanlara yol verenlerden değilim. Benim gönlüme ters, benim çizlerim beni görmek isteyene nettir. İstemeyen göremez. Çemberime giren, sol yanıma gelir konuk olur, giremeyeni veya çıkmak isteyeni ben çıkarmam. Benim çizgim görmek isteyene nettir.


Savaştığım o kayalıklarda zorla büyüttüm kendimi. Kimse bana neden elmas olmadığımın hesabını soramaz, özellikle kum taneleri. Bir kurbağanın söyleyeceği iki kelimeye de kalmadım, kalmamda. Ben kendime zaten dizeceğim bütün kelimeleri dizmişim. Sadece kendimleydim, kendimle dosttum sırdaşttım. En büyük hatam kendimeydi. Başkasına ihtiyaç duyma düşüncesi ve şunu söylemişti değer verdiğim bir dostum; zaafın olmasın hayatta. Hayatta zaafın olursa, yenilirsin. Birinin üzerini daha çizdim. Komik olacak ama gerçekten siz hepiniz ben tek. Ben gerçekten tek.


Şimdi o balkonda elimde fincanım, ay ışığı vurmuş cengime. Sıcacık bir dokunuş. Mutluluktan kırışmış geçmişim. Ellerim soğuk ama mutluyum ya işte hissettirmiyor kendini. Yarının planını yapıyorum sevinçle. Başarmışlığım göğüsüme nakış. Orada uyumayı da planlıyor olabilirim. Birinin üzerini daha çizdim. Komik olacak ama gerçekten siz hepiniz ben tek. Ben gerçekten tek.




 
 
 

Son Yazılar

Hepsini Gör
21.53

Genel olarak yazacak bir konum olmamakla birlikte şunu fark ettim. Herkese kolay ısınamayıp nasıl oluyor da çabuk inanıp çabuk...

 
 
 
YÜZLEŞMELER VE BIRAKMALAR

Olabileceğinin en iyisiyle, olduğunun arasında gidip gelecek aklının perdeleri. Esecek, bazense durgun. Hep aynı koltukta mı oturacaksın?...

 
 
 

Yorumlar


Join my mailing list

Thanks for submitting!

© 2023 by The Book Lover. Proudly created with Wix.com

  • hislerinibul
  • LinkedIn Sosyal Simge
  • Instagram
  • Heyecan Sosyal Simge
bottom of page